راههای پيشگيري از مارگزيدگي
مارها معمولا در فصل بهار، تابستان و پاييز در مكان هاي سايه دار و خنك و در فصل زمستان در مكان هايي مانند درون غارها و تونل معادن زندگي مي كنند. 72% از مارگزيدگي ها در تاريكي ( نيم ساعت قبل از غروب آفتاب تا 2 ساعت بعد از آن ) رخ مي دهد. هيچگاه تلاشي براي به دام انداختن مارها و يا تخريب لانه آنها انجام ندهيد.
·    جهت جلوگيري از حمله مجدد مار، مصدوم را سريعاً از محل حادثه دور كنيد.
·    همه لباس هاي چسبان، كفش و جواهرات را از دست و پاي بيمار خارج كنيد.
·    فعاليت فيزيكي بيمار را محدود و كم كنيد.
·    آرام باشيد و بيمار را نيز آرام كنيد و از حركات بيش از حد او جلوگيري نماييد.
·    اگر زمان دارد، زخم را با آب و صابون بشوئيد.
·    عضو را بايد بي حركت و هم سطح يا كمي پايين تر از سطح قلب نگه داشت.
·    بستن تسمه لاستيكي ( گارو )، ريسمان يا طناب و نظاير اينها در محل بالاي گزيدگي به ويژه اگر محل گزيدگي در دست ها يا پاها باشد. لازم به ذكر است بستن گارو نبايد آنقدر سفت باشد كه جريان خون اندام را مختل كند.
·    خودداري از سرد كردن و كمپرس كردن عضو با آب سرد يا يخ ( اين كار ممكن است منجر به قطع عضو بيمار شود ).
·    در صورتي كه انتقال بيمار به بيمارستان بيش از يك ساعت طول مي كشد، اقدام به ايجاد يك برش به موازات محور عضو درگير به طول تقريبي 7-6 ميلي متر و عمق 3 ميلي متر نموده و با دهان به مدت 60-30 دقيقه عمل مكش را انجام دهيد. در صورت وجود زخم در محوطه دهان از انجام مكش با دهان خودداري كنيد.
·    علايم واكنش هاي حساسيتي شديد مانند عطسه، مشكل در تنفس يا تورم سريع و شديد، درد شكم، تهوع، سرگيجه، درد قفسه سينه، خرخر صدا و كبود شدن رنگ لب ها از جمله مواردي هستند كه در صورت بروز، بيمار بایستی سريعاً به اورژانس رسانده شود.
·    كودكان زير 3 سال، بيماران قلبي، ديابتي، افراد مسن و معلولين حركتي و بيماران مبتلا به آلرژي در معرض خطر بالاي حساسيت مي باشند. گزش متعدد در ناحيه سر و گردن خطرناك تر مي باشد. بهتر است در اين موارد سريعاً به اورژانس مراجعه شود.
·    درمان انتخابي پس از رسيدن به بيمارستان تجويز پاد زهر تا 4 ساعت اول پس از گزش مي باشد. تا 24 ساعت پس از گزيدگي هم پاد زهر قابل استفاده است. ممكن است نياز به تجويز آنتي بيوتيك و واكسن كزاز هم باشد .
راههای پیشگیری از عقرب گزیدگی
1) قدم اول در پیشگیری از عقرب گزیدگی، می تواند از بین بردن محیط زیست آنها باشد. مهمترين محل زيست اين حيوان در ميان خرده هاي چوب، يا تنه درختان شكسته، مي باشد. به همين دليل بايستي از انباشت هيزم، علوفه، خرده هاي چوب و همچنين مصالح ساختماني غير مستعمل در مناطق گرم پرهيز شود.
2) کاهش دسترسی منابع غذائی عقرب از نکات دیگر مهم در پیشگیری از عقرب گزیدگی است. مهمترین منابع غذائی آن حشرها می باشد. .
3) از مهمترین احتیاط های لازم به منظور پیشگیری از عقرب گزیدگی، مسدود کردن درزها، شکافها و سوراخهای دیوارها، منازل و ساختمانها مخصوصا درب، پنجره و اطراف فاضلاب می باشد.
4) از روشهای دیگر می توان به روشهای بیولوژیک اشاره نمود. گفته شده است که نگهداری مرغ و اردک در تقلیل جمعیت عقربها تا حدودی موثر است.
 5) با توجه به افزایش فعالیت عقربها در ماههای گرم سال (تابستان)، حیوان برای دوری از خشک شدن بدن، معمولا به جاهای نمناک و مرطوب پناه می آورد.
 6) در مناط عقرب خيز بهتر است قبل از پوشيدن كفش و يا لباس، به دقت وارسي شوند. بر اساس احتياط، نيز توصيه مي شود پيش از ورود به دستشوئي، محل چك شود.
7) از عدم وجود عقرب در محل خواب اطمينان حاصل شود. براي خوابيدن در محيط باز از تخت مناسب استفاده شود.
8) از فرو بردن دست در زير سنگ‌ها و حفرات و سوارخ‌هاي فاقد ديد كافي خودداري شود. همچنین از پابرهنه راه رفتن در محيط باز به‌خصوص در شب خودداري شود.
9) در برخی منابع قدیمی و همچنین طب سنتی کشورمان، اشاره شده است که برخی گیاهان به خصوص سیر می تواند در فرار دادن عقرب موثر باشد.